تبلیغات
خُـزعــــــبل - ساعت 12:50 به وقت ساعت مچ دستی ام !



























خُـزعــــــبل

مشکل کار کجاس ؟
دست ما بی نمک است یا نمکدان شوری ندارد
ولی دل ما طاغت دوری را دارد !
دل نیس که ژلس نه از اون لحاظ که واس همه بلرزه
ن بابا به قول شاعر داریم پیر میشیم و خبر نداریم
ازون لحاظ که ژله لرزونش قشنگه پس ماهم سعی میشه
شادی رو هم تو کمرمون هم تو دلمون نیگه دارم
گرچه سخت است و همت مردان کهن میخاهد ولی خوش است و ما لب به اعتراض نمی گشاییم
گذشته از اینها ؛ وبلاگ رنگ و بوی و گویشش عوض شده کلا
و این را به فال نیک میگیریم و امید پندارمان ازین کردارمان در آینده مشخص و سرافرازمان کند !
زیرا بنده و دوستان پشت صحنه همه متفق القول شدیم که آنان که آرامش مارا سلب میکنند را از
دریچه های قلبمان با تیپ پا بیرون افکنیم و راحت ادامه راه را دوان دوان طی کنیم .
زیرا تجربه نشان داده هرچه دست و بال خلوت تر اتاقک ذهن مرتب تر
البته که پذیرفتن این جمله یک خطی دمار از روزگار ما دراورد
و مدتی کلنجار را به جان ما انداخت
ولی خب شکر خدا به حقیقت تلخ رسیدیم و تف را درون صورت تمام بدخاهان انداختیم
به دور از ادب نباشد که نیست
هراز چند گاهی بدون تعصبات دنیوی و اخروی نسبت به اهالی دور و بر
دست بر حلق خود انداخته و آنان را که مایه آزرده خاطر شدنتان میشوند را غی کنید
که همانا پی خاهید برد که استعمال بعد استفراغ چقدر موجب ریلکسیشن شدن شما میشود
منظور از استعمال همان استفاده است ولی شاعر برای نگه داشتن وزن مجبور است
و مورد داشتیم عاشقی از سوی کوچه یار گذر میکرده و بذل و بذر عاشقانه اش را اینگونه پاشیده :
استعمال تو ؛ عامل تمام بدبختی ها !
حال محققان در تحقیقند که آیا دیوانه ی عاشق پیشه لیلی را مدنظر داشته یا هدف هلوی دیگری بوده ؟
از تمام اینها گذشته پاییز در حال گذر است و کوله بارش را از کوله مان دارد بر میدارد
با تمام کم لطفی هایی که در قبالش کردیم
و با تمام کج خلقی هایی که با ما کرد
دلمان تنگش میشود
و این نوشته یادگار بماند که ؛ پاییز سال 95 عجیب در عجیب گذشت
و ما داشتیم غرق میشدیم
زنده باشیم و سال آینده اش را ببینیم
شاعری از اقوام میفرماییدند که:
دیدیم  بهار  و  تابستون  و پاییز  و  زمستانش را
بقیه اش تکراری ست !
بار معنوی جملرو اگر گرفته باشید همچون ما میگذارید و میروید
شب خوش




سه شنبه بیست و سوم آذر 1395 _ 23:37 _توسط he نظرات |


Design By : Pichak